ISSN 1895-4316
piątek, 22.03.2019
Strona główna |  Rada Redakcyjna |  Redakcja |  Prenumerata |  Info dla autorów |  Konferencje |  Wydawnictwa |  PTH |  Galeria Hygei

PHiE 2018, 99(4)

kryteria wyszukiwania:





Probl Hig Epidemiol 2018, 99(4): 303-309pl

Spożycie wapnia a gęstość mineralna kośćca i ryzyko złamań u wegetarian i wegan


Paulina Nowaczyk 1/, Katarzyna Kozanecka 2/, Joanna Bajerska 1/

1/ Instytut Żywienia Człowieka i Dietetyki, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
2/ Studentka Kierunku Dietetyka, Wydział Nauk o Żywności i Żywieniu, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu

Streszczenie
Zainteresowanie wegetariańskim sposobem żywienia systematycznie wzrasta. Jednak całkowita lub częściowa eliminacja z diety produktów pochodzenia zwierzęcego może nieść za sobą ryzyko wystąpienia niedoborów pokarmowych, m.in. wapnia. Rezultaty zebranych badań dowodzą, że najbardziej niedoborową w ten składnik jest dieta wegańska. Racje pokarmowe osób stosujących taki system żywienia charakteryzowała 2-, 3-krotnie niższa podaż wapnia w porównaniu do poziomu tego makroelementu w diecie osób stosujących tradycyjny sposób żywienia lub mniej restrykcyjne odmiany jarstwa, tj. dietę pesco-wegetariańską, wegetariańską, laktowegetariańską i laktoowowegetariańską. Jednak niższe spożycie wapnia obserwowane w grupach osób realizujących jarski sposób żywienia nie zawsze związane było z niższą gęstością mineralną kości i wyższym ryzykiem złamań, w porównaniu do osób stosujących dietę tradycyjną. Niemniej, w przypadku wegan, których dzienne spożycie wapnia było niższe niż 525 mg, ryzyko złamań istotnie wzrastało. Dlatego też osoby stosujące restrykcyjne odmiany jarstwa powinny dokładnie komponować swoje racje pokarmowe pod względem podaży wapnia, zwracając jednocześnie uwagę na czynniki zwiększające i ograniczające wchłanianie tego makroelementu.

Słowa kluczowe:  wapń, osteoporoza, wegetarianizm, weganizm